Vrijwilligersdag 14 november 2009

Goed een half geleden ben ik lid geworden van de VAH. Via een collega, die een dochter heeft met aangeboren heupdysplasie. Als snel werd mij de vraag voorgelegd of ik als vrijwilliger actief wil worden binnen de VAH. Hier hoefde ik niet lang over na te denken. Eigenlijk kwam alles in een sneltreinvaart terecht en voordat ik het wist werd ik uitgenodigd voor de vrijwilligersdag van de VAH. Ondertussen had ik al verschillende vrijwilligers telefonisch gesproken maar had nog niemand in levende lijve ontmoet.

Op de vrijwilligersdag werden we allen hartelijk begroet. Er was een fijne sfeer en er ontstonden meteen gesprekken met vrijwilligers die ik nog niet kende. Een ieder met zijn eigen verhaal en motivatie om zich in te zetten voor de VAH. Er werd een voorstelrondje gehouden. Er waren 15 vrijwilligers aanwezig en het werd me duidelijk hoeveel werk er achter de schermen gebeurt.

De eerste spreker was Dr. Mostert. Hij schetste een compleet beeld van de heupontwikkeling van kinderen (beginnend bij 5 weken zwangerschap), via de ontwikkeling in de puberteit om te eindigen bij de prothesiologie. Wat mij opviel was de duidelijke manier waarop hij alles uitlegde. Voor het stellen en het beantwoorden van de vragen werd de tijd genomen waardoor er een mooi interactief geheel ontstond.

Onder het genot van een hapje en een drankje kwam ik in gesprek met andere vrijwilligers. Iedereen was erg enthousiast over de eerste spreker en keek uit naar de rest van het programma.

Onder leiding van Joke Zephat (Odyssee), de tweede spreker, werd stilgestaan bij het begrip lotgenotencontact. Ook dit was een interactief onderdeel. We zijn ingegaan op wat wij te bieden hebben als VAH. Verschillende begrippen zoals ervaring, ervaringsdeskundigheid, verwerking, inzichten en de overdracht werden besproken. Vervolgens hebben we een casus besproken en zijn er handvatten uitgereikt waarmee wij verder aan de slag kunnen. Ook dit gedeelte van het programma was interessant en leerzaam.

De gehele dag werd afgesloten met een lopend buffet. Hierbij ontstonden weer leuke gesprekken. Nadat we waren uitgegeten ben ik weer richting het noorden gereden, nog nagenietend van deze goed georganiseerde dag.

Irene Warrink